امروزه بهره گیری از بیوتکنولوژی یک ضرورت تاریخی است و تسلط بر آن در حفظ مرزهای فرهنگی، اقتصادی و سیاسی و در نتیجه تامین هویت ملی اجتناب ناپذیر است. بیوتکنولوژی را میتوان به صورت کاربست همزمان علوم پایه و فنی در جهت بهره مندی از توانمندی های نظام های زیستی برای تولید محصولات و فرآورده های متنوع دارویی، کشاورزی، مواد غذایی و استفاده از قابلیت های آن ها به عنوان ابزارهای آنالیز تشخیص و نیز در جهت اتخاذ راهکارهای نوین درمان در پزشکی، توصیف نمود. بدین تربیت بیوتکنولوژی توانسته است تحولی شگرف در حوزه های دارویی، درمانی، غذایی، کشاورزی و محیط زیست را برای جوامع برخوردار از آن به ارمغان آورد. بیوتکنولوژی دارای ماهیت چند رشته ای است (Multidisciplinary) است و توسعه آن مستلزم همکاری گرایش های علمی مختلف و بهره مندی از قابلیت های علمی رشته های علوم و بعضی از رشته های مهندسی در جهت دستیابی به فناوری های زیستی است. بهره گیری از بیوتکنولوژی برای کشور ما یک ضرورت است و تسلط بر آن در حفظ مرزهای فرهنگی، اقتصادی و سیاسی و اعتلای هویت ملی لازم می باشد. به همین دلیل در سیاست های کلان اقتصادی و علم و فناوری کشور (مصوب مجلس شورای اسلامی) جزء اولویت ها قرار گرفته است.